Het Kamp.

[Gremlin]

Dit is mijn eerste verhaaltje, dus reacties en tips zijn altijd welkom .

Proloog
Tien kinderen van rond de zestien jaar.
Tien kinderen met een totaal ander karakter.
Tien kinderen die elkaar niet kennen of ooit ontmoet hadden.
Hun ouders sturen hun op kamp.
Ze moeten drie weken met elkaar leren leven.
Toch veranderen ze allemaal tijdens die drie weken..

Het Kamp.

Over de hobbelige weg reedt een oranje/gele bus. In die bus, zaten ongeveer veertien personen, buschauffeur meegerekend. Er waren tien jongeren van rond de zestien jaar en de andere vier waren volwassenen, drie begeleiders en de buschauffeur. “Meisjes en jongens, mag ik even jullie aandacht?”�Vroeg de enige vrouwelijke begeleidster aan de jongeren. Eigenlijk was er niet veel geluid nodig om hen tot stilte te manen. De enige twee jongeren die elkaar kenden waren Neill en Sarah en dat was omdat ze broer en zus waren. Maar voor de rest kende ze niemand en ook geen van de overgebleven personen kenden elkaar. Dus een persoon met een zachte, fluisterende stem, zou de aandacht van de tien jongeren nog krijgen. “Oké, ik ben Elina. Ik ben één van jullie drie begeleiders en dit zijn Joran en Mark. Als er vragen zijn stel ze maar aan één van ons drieën.”�Vertelde de vrouw, die Elina heette. Een meisje met witblond haar en heldere groene ogen stak haar hand op, nadat Elina met haar hoofd geknikt had, stelde het meisje haar vraag. “Waar gaan we slapen?”�Vroeg ze, nadat ze haar hand had laten zakken en Elina met haar groene ogen aanstaarde. Het was niet Elina die antwoord gaf op die vraag, maar de man die Elina had voorgesteld als Joran, gaf antwoord. “We gaan naar een soort van park, waar een groot en een klein huis staan, jullie nemen het grote huis en wij –de begeleiders- nemen het kleine huis.”�Antwoordde Joran op de vraag. Opeens remde de buschauffeur. “We zijn er.”�Zei hij en hij drukte op een knopje, zodat de deuren van de bus open gingen. Langzaam stapte iedereen van de bus en na zijn hand naar de begeleiders op gestoken te hebben, vertrok de buschauffeur terug naar de stad. “Elina! Moeten wij met hun in één huis slapen?”�Vroeg een zwartharige jongen met hele donkere bruine ogen, die een hele tijd naar zijn MP3-speler aan het luisteren was. “Ja, jongen.”�Antwoordde Elina en ze hielde ze deur open, van het huis, waar ze net waren aangekomen. “Naar de woonkamer en zet je daar in een kring.”�Riep Elina de tien jongeren nog na, voor ze allemaal het huis binnengelopen waren. Elke persoon liep met zijn of haar reistas aan hun schouders. Toen Elina, Joran en Mark de woonkamer binnenstapte zagen ze dat er tien jongeren naast elkaar in een kring zaten. Allemaal staarde ze in stilte dromerig voor zich uit. Doordat Mark een paar keer in zijn handen klapte, keken ze allemaal naar de drie begeleiders. “Dit word de volgende drie weken, jullie huis en thuis en jullie worden elkaars huisgenoten. Daarom wil ik deze dag, dat jullie elkaar leren kennen. Ik wil ook één grote regel mededelen, die regel geld overal waar we gaan!”�Vertelde Elina met een vaste stem en ze keek met een vriendelijk, toch strenge blik naar de zittende personen. “Ik wil dat jullie elkaar respecteren.”�Zuchtte de vrouw en ze ging in één van de zetels zitten. “We willen geen genegeerde of depressieve kinderen naar huis sturen.”�Voegde ze er nog aan toe. “Nou, stel jullie maar voor.”�Zei Joran, die naast Elina in de zetel zat. Afwachtend keken de drie begeleiders naar de jongeren. Ze vroegen zich op dat moment, alle drie het zelfde af, “hoe deze personen waren”�.
---

De volgende tien stukken gaan altijd over één persoon zijn. Over hoe het komt dat zij op dit kamp terecht kamen.
_________________
Ik ben geen held, tenminste geen die telt..

[daan zwarts]

Een aanstekelijk begin, omdat het een beetje vaag is. Misschien kan je nog uitleggen waarom die kinderen zomaar met wildvreemden op kamp gaan.
En dat je na drie weken kamp depressief wordt belooft niet veel goeds. Kan dus een spannend verhaal worden. Dat de volgende tien stukken over één persoon gaan is ook wel leuk lijkt me, een soort Lost.
De lengte is goed. Deze lengte is makkelijk te lezen. Ik zou de lengte bij elk hoofdstuk zo of ietsje langer doen.
_________________
Tom Riddle Marvelo --> I am Lord Voldemort

[Maestro]

Het komt mij erg vertaald over. Onnatuurlijk taalgebruik. Engelse namen.


Zinnen waar je misschien even naar moet kijken.

[Gremlin]

Even een berichtje tussen door

@daan zwarts: Ik ga vanaf nu telkens een stuk posten, over hoe elke persoon daar terecht kwam.

@Maestro Rush: Ik heb dit verhaal echt niet vertaald hoor . Maar ik gebruik eigenlijk gewoon liever Engelse dan Nederlandse namen. Sommige dingen zijn denk ik een beetje Vlaams of dialect. Maar ik heb het echt niet vertaald
_________________
Ik ben geen held, tenminste geen die telt..

[Fantasia]

Dit verhaal komt me heel bekend voor gewoon xD
In 2006 of misschien zelfs 2005 heb ik met een groep harry potter fans, zo'n soort verhaal opgezet met precies dezelfde titel :p
Leuk om dat jaren later terug te lezen ook..